Wednesday, November 4, 2015

As Heard on #OTWOLManilaInLove (4/11/15)

#OTWOLManilaInLove (4/11/15)

Clark: Wait we’re going in there? Hindi ba abandoned building na yan?
Leah: Hindi. Ano sasama ka ba hindi?
Clark: You and me. Alone in an abandoned building. Baka may masama kang binabalak sa akin ah?
Leah: Ah? Ano kapal mo. Ano? Halika na. Halika na.
Clark: Wait! May ipis ba dyan?
Leah: Wala! Halika na



Clark: Leah this is great!
Leah: Ganda dba?
Clark: Parang tayo pumasok sa time machine


Clark: Leah thank you for bringing me here. Alam mong natutunan ko?
Leah: Ano?
Clark: Hindi lahat ng nakaraan masama. Sometimes we have to hold on to the past para mas matuto sa present, para makatawid tayo sa future. Wait one last selfie.


Clark: Happy Manila Memory Number Two: My future.


Clark: Today was the best. Nakalimutan ko na kung gaano kaganda Manila. Pinaalala mo. Thank you for that.
Leah: It’s my pleasure Mr. Clark Medina.
Clark: Alam mo, itong rason kung bakit saan man napunta tayo mga pinoy, ang puso natin stays here in Manila.
Leah: Oo tsaka yung mga pangarap natin pwede tayong dadalhin sa US, sa Europe, sa Canada, kahit saan pwede. Pero yung pusong Pilipino natin maiiwan at maiiwan pa rin dito.
Clark: Leah, you already know my heart’s always with you. Pero ang hindi mo alam, tulad ng ginawa mong tour, sa’kin dinala mo yung puso ko where it’s never been before. You showed me howlove can be wonderful, not bitter. Thank you.




Tolyts: Sa palengke ba lang tayo?
Tiffany: Tolyts ano ba pinagsasabi mo?
Tolyts: Ba’t sina Clark at Leah nagde-date ng ganun, kahit saan nga sila napupupunta sa Manila eh. Eh tayo? Kailan ba tayo made-date ng ganun?
Tiffany: Para naman sa trabaho ni Clark yun.
Tolyts: Kahit na sigurado nag e-enjoy yung mga yun.
Tiffany: Kung nag e-enjoy man sila sa date nila OK lang yun kasi magasawa sila eh. Asawa ba kita?
Tolyts: Hindi pero pwede naman kita pakasalan. Kung gusto mo pakasalan na kita ngayon. My labs!

Clark: I want to make a promise to you sa harap ng altar nito. Kung anoman sakit na nararamdaman mo ngayon, hinding hindi ko ipapaala sa’yo. Gusto ko mabuo ka ulit.


Leah: Clark?
Clark: Mm?
Leah: Pasensya ka na ang drama drama ko ha.
Clark: Hey don’t say that. Actually gusto ko magpasalamat dahil nag-open up ka sa akin. At sa akin mo sinabi yung heartaches mo.
Leah: Salamat din kasi palagi kang nandyan para sa’kin. Minsan nga sa’yo nalang ako humuhugot ng
lakas ko eh.
Clark: Wag ka nang malungkot. Today was amazing.
Leah: Good night Clark
Clark: I love you Leah


Leah: Eh malay mo naman mahal ka pa nya, dba Mekeni? Kung mahal ka, babalikan ka.
Tiffany: Wow anong nakain mo Leah? Bakit ang positive mo yata sa love ngayon? Si Mekeni nga eh ayaw mo nang makita, pinapakain mo na ngayon.
Leah: Ewan ko ba manang. ‘To si Clark kasi eh. Unti unti nyang pinapatunayan sa’kin na kaya ko pang magmahal nang hindi na natatakot.


Leah: Nung minahal nyo po si nanang hindi ho ba kayo natakot?
Tatang: Saan naman ako matatakot?
Leah: Eh kasi ho magmamahal ka pero alam mong balang araw, mawawala din sa’yo yung taong mahal mo.
Tatang: Natakot oo.
Leah: Pero nagmahal pa rin po kayo
Tatang: Alam mo kasi anak, taniwas yun sa mga ginagawa mo ngayon at pinaniniwalaan mo. Ang pagmamahal, hindi desisyon yan. Nararamdaman sya. Yung takot na sinasabi mo andun andun yun, eh ganun din ang pagmamahal eh. Basta isang araw, magising ka nalang at sasabihin mo sa sarili mo, mahal ko ang taong yan at wala akong pakialam kung sa mga susunod na araw, buwan o taon ay mawawala sya. Ang mahalaga, mahal mo sya.


[Abangan]
Clark: Natanggap ko kasi I found a better love.
Leah: Oo alam ko. Ako.
Clark: Sino ngayon ang assuming? Oo ikaw. Sino pa ba?


"Unti unti nyang pinapatunayan sa’kin na kaya ko pang magmahal nang hindi na natatakot." -Leah




As Heard on #OTWOLHappyCLEAHDay (3/11/15)

#OTWOLHappyCLEAHDay (3/11/15)



Leah: Thank you ha.
Clark: For what?
Leah: Kasi nandyan ka pag kailangan kita.
Clark: You know I’m always here for you… Namiss mo ako no? Leah alam mo, if I had it my way, lagi akong nakadikit sa tabi mo. Marami lang kasi akong trabaho ngayon kaya hindi ako nakakadaan at hindi ako tumatawag or nag-text kasi ayokong makulitan ka sa akin eh.
Leah: Sa bagay, ginusto ko naman to eh. Pasensya ka na sa’yo ako naglalabas ng sama ng loob ha. Siguro iniisip mo ang babaw babaw naman ‘tong babae to, para trabaho lang.
Clark: Hindi trabaho lang. It’s time away from your family, from your loved ones. It’s all you skill and talent na ibinuhos mo sa project na yun. Well, I understand why you feel this way.
Leah: Eh gusto ko lang naman ma-prove yung sarili ko sa trabaho ko. Tsaka gusto ko mag-provide sa pamilya ko. Kung magkakaroon ako ng bonus at magpo-promote ako, magagawa ko yun.
Clark: Don’t worry, darating yun. You are the most intelligent, talented girl that I know. No amount of office politics can hold you back. Pero for the meantime, nandito naman ako.
Leah: Eh ano naman gagawin mo?
Clark: Well, hindi kita po-promote or bibigyan ng bonus but I can inspire you, the way you’ve inspired me.

Leah: Clark. Wala na tayo sa America. Ang mga Pilipino hindi nagki-kiss in public.
Clark: Pero in private, pwede?
Leah: Eh teka, anong ginagawa mo dito?
Clark: Because I miss you. At alam ko ngayon nami-miss mo din ako, ‘di ba? ‘Di ba?
Leah: Sakto lang.



Leah: Um, cge na Clark, OK na. Pwede ka nang umuwi.
Clark: Are you sure? Hindi ba pwede mag-stay muna sa inyo?
Leah: Ah wag na. Kasi pag nagtagal ka pa dito lalo lang kita mami-miss.
Clark: Ano yun?

Leah: Ah...ang sabi ko...mami-miss mo yung huling biyahe ng jeep sa labasan…
Clark: Ah...Ok. Eh di alis na ako. Don’t worry, hindi kita mami-miss....dahil...lagi kitang baon...dito *utak* at dito *puso*
Leah: Alam mo masyado kang pa-cute.
Clark: So you think I’m cute.
Leah: Clark. Buong gabi ba natin gagawin ‘to?
Clark: If you like.
Leah: Clark! Nakakainis ka! Cge na!
Clark: OK OK I’m leaving. *gustong magkiss*
Leah: Hoi Clark! Dali na!
Clark: I’m leaving
Leah: Cge na umalis ka na.
Clark: I’m going
Leah: Alis na
Clark: OK OK I’m going. OK. Bye. Don’t miss me too much.
Leah: Hindi talaga.
Clark: Leah. Gusto ko lang sabihin sa’yo in the end of all this our love will prevail. Tuturuan kita magtiwala ulit at matutong mag-commit sa isang relasyon.


Clark: Happy weekend! For you wifey *flower*
Tenement Uno: Wow! Parang Valentines.
Clark: Tay, sa inyo po.
Tatang: Yan ang lalaki. Kahit asawa na  nanliligaw pa.


Clark: Ah tatang Sol, ipapaalam ko po sana si Leah.
Leah: Kay tatang ka nagpapaalam kasi alam mo tatanggihan kita noh?
Tatang: ‘Sus! Siyempre saan daw muna ipapaalam? Bakit saan ba kayo pupunta?
Clark: Ah well as you both know, meron po akong project. I’m working on the interiors of a cafe called Sun and Moon. Pero nakukulangan sa Manila flavour yung mayari ng cafe. But since I’ve been away from Manila for so long, I’m having trouble finding that flavour. So Leah, sana masamahan mo ako going around Manila finding places na nostalgic at nakaka-in-love.
Leah: So in short gusto mong samahan kita sa lakwatsa mo. Ay naku pasensya ka na Clark ha pero busy ako eh.
Tatang: Busy? Weekend ngayon. Wala kang pasok.

Leah: Alam mo ‘tang minsan ho talaga hindi ko alam kung kanino ka kakampi eh.
Tatang: Wala ‘kong kinakampihan. Eh sa akin lang, weekend ngayon. Ba’t hindi mo pa samahan ‘to si Clark? Samahan mo ang asawa mo.
Taga Ten. Uno: Samahan mo ang asawa mo
Clark: It’ll be fun.
Leah: Cge na. OK. Fine.


Tatang: I-guide mo siya. Amboy kasi yan eh. Wala masyadong alam sa Maynila.


Leah: Oh ano? Ready ka na ba? Papakilala ko ulit sa’yo yung buong Maynila.
Clark: Make me fall in love with Manila again, the way I fell in love with you.


Clark: Just let me hold your hand baka maligaw ako eh. You know you give me direction. Tara.


Clark: Now this is foodie heaven. Tara kain tayo.
Leah: Hoi, libre mo ‘to ha.
Clark: Syempre. On a date a lady never pays.
Leah: Anong date? ‘Di ba sabi mo excursion ‘to.
Clark: Leah. I’m touring around Manila with my wife. Of course this is a date.


Leah: Ano bawal kumain bukas?
Clark: Gutom ako eh.


Clark: Grabe magandang babae lakas mag burp.
Leah: Sorry ha. Busog kasi eh.


Clark: Anong iniisip mo?
Leah: Wala. Nami-miss ko lang yung dati. Dito kasi kami kumakain ni tatang pag nagpapahinante ako sa kanya eh. Tagal na yun.
Clark: So that’s why this place is so special to you? Well at least ngayon, special pa rin kasi ako nalang kasama mo. Wait, selfie tayo. One, Two... 

Clark: Happy Manila Memory Number One: My wife.



"Kasi pag nagtagal ka pa dito lalo lang kita mami-miss."

Sunday, November 1, 2015

As Heard On #OTWOLIMissYou (2/11/15)


#OTWOLIMissYou (2/11/15)


Tatang: Anong malay mo? Siguradong magugustuhan nila yung gawa mo. Magaling yata ang anak ko, mana sa akin.


Tatang: Alam mo anak, kung nandito sana ang asawa mo si Clark, mas maiibsan yung pagod mo.
Leah: Eh ‘tang naman, alam nyo naman ho may trabaho yung tao eh.
Tatang: Eh hindi. Siyempre iba parin yung uuwi ka sa mahal mo sa buhay pagkatapos ang mahabang araw sa trabaho. Gaya ko noon. Naiibsan lahat ng pagod ko sa pamamasada kapag sinasalubong nya ako ng nanang nyo.



Clark: The heart of Manila and its capacity to love


Leah: Hubby ba’t di ka na dumadaan o tumatawag man lang? Baka nagsawa ka na sa kakahintay. I miss you hubby.


Axl: Romantic. Romantic at nostalgic. Boss kami bahala dyan kabisado na namin yan.
Clark: Cge nga. Nostalgic. Spell mo.
Axl: Nostalgic. Nnn-o...No I can’t do it. ‘kaw nalang. Romantic nalang ako boss
Kiko: No no no no
Axl: R-O...Mantic. Romantic. Haha Raks not dead!


Clark: Baka charot lang yun.
Axl x Kiko: Carry!
Axl: Madi-discover mo ulit ang beauty ng Maynila.


Kiko: Sir, welcome to the eighth wonder of the world, traffic in the Philippines
Axl: Boss mapapa-wonder ka talaga. Isispin mo wala naman aksidente, di naman umuulan, di naman rush hour, pero ang traffic boss.


Kiko: Ang pinaka-favourite kong lugar sa Maynila
Axl: Ayos ah, pagkain pa rin.
Kiko: Careful ah


Tatang: Anak, napapansin ko. Ba’t di na dumadalaw si Clark?
Leah: Ah eh...weekday naman ho kasi ‘tang eh.
Tatang: Pero...nung weekdays noon naghahanap siya ng paraan para dalawin ka. Sinusundo ka sa opisina o kaya nagyayayang lumabas. Pero ngayon parang tahimik siya. Nag LQ ba kayo?
Leah: ‘Di ho ‘tang. Baka busy lang ho sa trabaho yun.
Tatang: Baka? Di mo alam? Ano yun kahit sa telepono wala kayong contact? Anong klaseng lalaki yun. Porket ba natanggap ko na siya dito tumigil na siya sa panunuyo sa’yo? Ganun ba klase tao yun? Bah! Pwede pang magbago opinion ko sa kanya.
Leah: Tang, wag po. Hindi ho ganun si Clark ‘tang.
Tatang: Eh ano nangyari sa yo?
Leah: Eh ako ho kasi yung may kasalanan ‘tang eh. Sabi ko ho kay Clark lumayo muna.
Tatang: Akala ko ba mahal mo siya?
Leah: Gusto ko ho maging panatag muna ako sa relasyon namin bago ako mag-commit.
Tatang: Hai naku. Kayo mga kabataan. ‘Di ko kayo maintindihan. Ang dami nyong issues. Mahal ka ni Clark. Mahal mo din siya. Magasawa kayo. Eh dapat magkasama kayo. Ganun lang kasimple yun.
Leah: Pero yun punto ko ho ‘tang, hindi ho natin alam kung...kung tatagal ‘tong pag-ibig na ‘to. Kahit mahal ho namin ni Clark yung isa’t isa. Sino ho makakapagsabi kung tatagal yun?
Tatang: Talaga walang kasiguraduhan ang pag-ibig. Sugal ‘to. Nakakatakot oo, pero paano kung ito nalang pag-ibig na walang hanggan na inaasahan natin lahat? Pero sinukuan mo na bago pa magsimula? Eh sayang hindi ba?



Jenny: Eh bakit hindi ka po kay ate Leah magpasama? I’m sure mas maraming magagandang lugar na alam yun
Jordan: Oo nga kuya. At mas romantic pa.


Clark: Leah. Alam ko ayaw mo ako dito pero~
Leah: Clark!
Clark: Hey what’s wrong?
Leah: Ang daya Clark.
Clark: It’s OK. I’m here


[Abangan]
It’s more kilig in the Philippines, dahil it’s Happy CLEAH Day!


Clark: Make me fall in love with Manila again, the way I fell in love with you.


Clark: Happy Manila Memory Number One-My wife.


Clark: Happy Manila Memory Number Two-My future

Clark: Dinala mo yung puso ko where it’s never been before. You showed me how love can be wonderful.

"Talaga walang kasiguraduhan ang pag-ibig. Sugal ‘to. Nakakatakot oo, pero paano kung ito nalang pag-ibig na walang hanggan na inaasahan natin lahat? Pero sinukuan mo na bago pa magsimula? Eh sayang hindi ba?" -Tatang